روزی از روزها،
شبی از شبها،
خواهم افتاد و خواهم مرد،
اما می خواهم هر چه بیشتر بروم.
تا هر چه دورتر بیفتم،
تا هر چه دیرتر بیفتم،
هر چه دیرتر و دورتر بمیرم.
نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه ،
پیش از آن که می توانستم بروم و بمانم ،
افتاده باشم و جان داده باشم ،
همین.
دکتر شریعتی