نزدیک تو می آیم ، بوی بیابان می شنوم

به تو می رسم

تنها می شوم

کنار تو تنهاتر شدم

از تو تا اوج تو،زندگی من گسترده است.

از من تا من ، تو گسترده ای.

با تو برخوردم، به راز پرستش پیوستم.

از تو به راه افتادم، به جلوه ی رنج رسیدم.

و با این همه ای شفاف

و با این همه ای شگرف

مرا راهی از تو بدر نیست.

زمین باران را صدا می زند،من تو را!

                                                                 سهراب سپهری